درس بيست و يكم تشيّع در ميان قبايل اصولا على عليه السّلام در ميان قبايل قحطانى ، بيشتر از عدنانيان ، شيعه و پيرو داشت و تشيّع در ميان قحطانيان گسترش زيادى داشت و عمده شيعيان ، رجال و سربازان امير المؤمنين را ، در دوران خلافتش قبائل عرب جنوب و قحطانيان تشكيل مىدادند ؛ چنان‌كه آن حضرت در رجزى ، در يكى از ميادين صفين ، چنين مىفرمايد : انا الغلام القرشى المؤتمن * الماجد الابيض ليث كالشّطن يرضى به السّادة من اهل اليمن * من ساكنى نجد و من اهل عدن « 1 » « 2 » همچنين پس از درگذشت پيامبر اسلام ، بيشتر هواداران على عليه السّلام در ميان اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ، از انصار بودند كه انصار هم در اصل قحطانى بودند و نيز بيشتر همراهان على عليه السّلام از مدينه تا جمل را انصار تشكيل مىدادند . « 3 » ابن عباس نيز هنگام حركت امام حسين عليه السّلام به سوى كوفه ، به آن حضرت مىگويد : « اگر اهل عراق تو را مىخواهند و دوستدار يارى تو هستند ، به آنها بنويس كه دشمن تو را از شهرشان برانند ، آن‌گاه به آن‌جا برو ، و الّا به طرف يمن حركت كن كه در آن‌جا كوه‌ها و دره‌ها و قلعه‌هايى است كه مانندش در عراق نيست . يمن سرزمين بزرگى است و پدرت در آن‌جا شيعيانى دارد . به آن‌جا برو ، آن‌گاه مبلغانت را به اطراف بفرست كه مردم به سوى تو آيند » . اصحاب امام حسين نيز جز بنى هاشم و چند نفر غفارى ، همه از قبايل يمنى بودند . « 4 » چنان‌كه مسعودى گفته :

--> ( 1 ) . من جوان قريشى امين ، بزرگوار ، سفيدرو ، مثل شير هستم . كه بزرگان از اهل يمن از ساكنان نجد و اهل عدن به او راضى هستند . ( 2 ) . ابن شهر آشوب . مناقب آل ابى طالب ، مؤسسة انتشارات علامه ، قم ، ج 3 ، ص 178 . ( 3 ) . بلاذرى . انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 161 . ( 4 ) . كلبى . جمهرة النسب ، عالم الكتب ، بيروت ، ص 88 .